Dentysta wyleczył pacjenta, NFZ każe zwracać pieniądze. Absurdalny powód kontroli po latach

• NFZ potrafi po latach żądać zwrotu środków za skutecznie i zgodnie z wiedzą medyczną przeprowadzone leczenie tylko z powodu formalnych pomyłek w kodowaniu procedur.
• Strach przed rygorystycznymi karami finansowymi zmusza stomatologów do tzw. medycyny asekuracyjnej – zamiast na dobru pacjenta, skupiają się na bezbłędnym wypełnianiu dokumentów.
• Nadmierny formalizm pogłębia kryzys w publicznej stomatologii, zniechęcając lekarzy do współpracy z NFZ i drastycznie ograniczając i tak trudny dostęp do bezpłatnego leczenia.

Reprezentowanie pacjentów poszkodowanych błędami medycznymi przyzwyczaiło mnie do zajmowania dość komfortowej pozycji, umożliwiającej zadawanie niewygodnych dla podmiotów leczniczych pytań. Czy zostały naruszone prawa pacjenta? Czy jakość leczenia była odpowiednia i czy świadczenia udzielono na czas? Z kolei odpowiedź na pytanie kto odpowiada za błąd w leczeniu jest dość oczywista: podmiot leczniczy, lekarz albo przedstawiciel innego zawodu medycznego, a w dalszej kolejności jego ubezpieczyciel.

[

Dieta ketogeniczna pod lupą. Obiecujące wyniki nowych badań](/news/dieta-ketogeniczna-a-anoreksja-badanie-wykazalo-poprawe-u-72-proc-pacjentow)

[

Polski algorytm rozpozna nowotwór. Diagnoza w jeden dzień](/news/diagnostyka-nowotworow-ulatwiona-epigenetyczny-test-zastapi-lekarza)

[

Dramatyczna walka o życie 16-latka. Surowicę sprowadzano z Monachium](/news/zmija-lewantynska-ukasila-16-latka-akcja-szpitala-w-prokocimiu)

Czasem jednak trzeba sięgnąć pytaniami głębiej i zapytać o to, czy otoczenie, w jakim funkcjonują podmioty lecznicze, stwarza odpowiednie warunki do tego, by świadczenia były zgodne z aktualną wiedzą medyczną i udzielane z należytą starannością? Czy na pewno system ochrony zdrowia ułatwia lekarzom leczenie pacjentów, czy też może być poważnym utrudnieniem w realizacji świadczeń? Tak dochodzimy do – na pozór odległego od tego zagadnienia – problemu kontroli rozliczeń lekarzy z NFZ. Jest oczywiste, że świadczeniodawca, który zawiera kontrakt z Funduszem, ma prawidłowo rozliczyć udzielone świadczenia. Gdy jednak kontrola środków publicznych przestaje służyć przede wszystkim weryfikacji wykonanego świadczenia, a zaczyna koncentrować się głównie na aspektach formalnych, rodzi się problem.

Pieniądze do zwrotu

W stomatologii ten aspekt wykonywania zawodu jest szczególnie dotkliwy. Publiczne leczenie stomatologiczne od lat pozostaje jednym z najsłabszych obszarów dostępności świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Pacjent ma prawo do świadczeń gwarantowanych, ale w praktyce często zderza się z ograniczoną liczbą gabinetów realizujących kontrakt z NFZ, długim czasem oczekiwania i metodami oraz zakresem leczenia, który nie zawsze odpowiada jego potrzebom zdrowotnym. Dlatego każdy mechanizm, który dodatkowo zniechęca lekarzy dentystów do pracy w systemie publicznym albo skłania ich do zachowań defensywnych, powinien być oceniany nie tylko z perspektywy płatnika, lecz także z perspektywy pacjenta.