Dziś wspomnienie Matki Bożej Szkaplerznej

Szkaplerz to najpopularniejsza, obok Różańca świętego, forma pobożności maryjnej. Jego historia liczy blisko 800 lat i związana jest z Zakonem Karmelitańskim.

Początki Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel sięgają okresu wojen krzyżowych. Wówczas to w grotach tej góry, w Palestynie zamieszkali pustelnicy, którzy prowadzili surowe życie poświęcone modlitwie. Wkrótce dołączyli do nich rycerze krzyżowcy. W wyniku najazdu Ziemi Świętej przez Saracenów, wyemigrowali do Europy i dali początek Zakonowi Karmelitańskiemu, napotykając jednocześnie na barierę religijną i kulturową. Modlitwę o pomoc zanosił generał Zakonu Szymon Stock. 16 lipca 1251 roku ukazała mu się Matka Boża i wskazując na wierzchnią część szaty noszonej przez karmelitów, zwaną szkaplerzem, powiedziała:

– Przyjmij, synu, szkaplerz twego zakonu, jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania.

Na pamiątkę objawienia Kościół obchodzi 16 lipca wspomnienie NMP z Góry Karmel, w Polsce najczęściej nazywanej Matką Bożą Szkaplerzną. Samo słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego „scapulae” (plecy, barki). Z czasem nabrało ono symbolicznego znaczenia, jako forma naśladowania Jezusa w dźwiganiu codziennego krzyża. W ślad za rozwojem kultu zaczęły go nosić też świeckie osoby. W roku 1910 papież Pius X zezwolił na zastąpienie go medalikiem. Najważniejszym przywilejem szkaplerznym jest opieka Matki Bożej w trudach życia i obietnica szczęśliwej śmierci.

Fot. domena publiczna. Łaskami słynący obraz Matki Bożej Szkaplerznej w Dobrej (Małopolska)

Źródło: Kurier Ostrowski