Co w lipcu działo się w Rawiczu na przestrzeni lat?
30 lipca 1639 r. dokonano wyboru władz miejskich w Rawiczu. Burmistrzem miasta został Marcin Ecke, który wyznaczył 3. rajców (radnych), pisarza miejskiego, sędziego i 3. asesorów. Burmistrz jednocześnie otrzymał pieczęć miejską.
Począwszy od lipca 1710 r. w Rawiczu grasowało „morowe powietrze” (epidemia dżumy). Zaraza, która szalała w latach 1710 -1711, dosłownie zdziesiątkowała ludność miasta. Przyniosła ogromną liczbę zgonów i zahamowała dynamiczny dotąd rozwój rzemiosła. Aby powstrzymać rozprzestrzenianie się choroby, władze zdecydowały o drastycznych krokach. Zamknięto bramy miasta na kilka miesięcy, izolując mieszkańców od reszty regionu. Wielu zamożniejszych obywateli uciekło przed dżumą na pobliski Śląsk. Skala migracji była tak duża, że w latach 1713 - 1714 wzywano ich oficjalnie do powrotu pod groźbą przymusowej wyprzedaży majątków. Epidemia w Rawiczu była częścią wielkiej, falami powracającej zarazy, która na początku XVIII wieku pustoszyła całą Wielkopolskę i Rzeczpospolitą, potęgowanej przez przemarsze wojsk podczas wojny północnej. Miasto zaczęło podnosić się z ruin i wyludnienia dopiero około połowy XVIII wieku.
21 lipca 1964 r. odbyło się uroczyste otwarcie Szkoły Podstawowej nr 4. Był to tzw. Pomnik 1000-lecia Państwa Polskiego im. Władysława Broniewskiego. W szkole udostępniano 15 sal lekcyjnych, dwie pracownie do zajęć praktyczno-technicznych, gabinet biologiczny i fizyko-chemiczny. Zradiofonizowano również cały budynek. Szkoła była także siedzibą Schroniska Szkolnego, Społecznego Ogniska Muzycznego, Przedszkola i Poradni Zawodowo-Wychowaczej. Dyrektorem został Feliks Pondel i pełnił tę funkcję w latach latach 1964 - 1975. Obecnie jest to Szkoła Podstawowa nr 4 z Oddziałami Sportowymi im. Polskich Olimpijczyków ( od 1 września 2025 r.). Wśród Rawiczan często nazywana jest „tysiąclatką”.
22 lipca 1970 r. w 26. rocznicę powołania PKWN (Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego - marionetkowy, tymczasowy organ władzy wykonawczej powołany 21 lipca 1944 r. w Moskwie przez komunistów pod nadzorem Józefa Stalina) otwarto Dom Seniora w Rawiczu (Dom Rencisty i Emeryta), zbudowany w czynie społecznym w latach 1965-1970 z inicjatywy dra Stanisława Dzieciuchowicza i ówczesnego przewodniczącego PPRN Kazimierza Szczepaniaka.
Źródła: "Diariusz Rawicki", Wikipedia, Tomasz Jaworski, Uniwersytet Zielonogórski „Tragiczny przebieg epidemii zarazy z lat 1701 - 1711 na polskim pograniczu zachodnim”
Lekarz zadżumionych
Szkola Podstawowa nr4
Dom Seniora
Dom Seniora
Dom Seniora
Rawicki rynek
Feliks Pondel
Ostrzeżenie IMGW dla Wielkopolski
Studiujesz medycynę lub pielęgniarstwo?
Kiedyś bawiła się tam cała Wielkopolska
Jedno drogowe nieporozumienie, ustalenia policji i dwa mandaty
Miliony na wielkopolskie zabytki
Dzwoni „pracownik banku” z numeru... policji. Kolejna, bezczelna metoda oszustów!
ZALOGUJ SIĘ
Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM
Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE
Źródło: Rawicz24 / Życie Rawicza