53 lata temu, 21 lipca 1973 roku, pracownicy w Polsce po raz pierwszy w historii PRL nie musieli iść w sobotę do pracy. Nie oznaczało to jednak wprowadzenia stałego pięciodniowego tygodnia pracy. Początkowo wolne soboty były nieliczne, zależały od decyzji władz i realizacji państwowych planów gospodarczych. Pierwsza wolna sobota
Pierwszą wolną sobotę wyznaczono na 21 lipca 1973 roku, dzień poprzedzający obchodzone w PRL Narodowe Święto Odrodzenia Polski. W ten sposób pracownicy otrzymali dwa kolejne dni odpoczynku – sobotę i niedzielę. Był to jeden z pierwszych długich weekendów w powojennej Polsce.
Zmiana nie była jeszcze zapowiedzią wszystkich sobót wolnych od pracy. W 1973 roku wyznaczono tylko dwa takie dni. Rok później było ich sześć, natomiast od 1975 roku pracownicy otrzymywali jedną wolną sobotę w miesiącu. W 1979 roku liczba dodatkowych dni wolnych wzrosła do czternastu.
Wprowadzenie pierwszej wolnej soboty nie wywołało początkowo wielkiego zainteresowania oficjalnej prasy. Informowano przede wszystkim o zmianach w rozkładach komunikacji i godzinach handlu. Sklepy oraz lokale gastronomiczne miały działać podobnie jak w niedzielę, choć część placówek handlowych musiała pozostać otwarta przynajmniej do południa.
Pracowan
Źródło: WM.pl (Wolne Media / Grupa WM)