
Klub Gazety Polskiej Busko-Zdrój’ zaprasza na wystawę „Niedokończone msze wołyńskie” Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie eksponowaną w Parafii św. Brata Alberta w Busku-Zdroju w dniach 12 – 31 lipca 2026 r. Prezentacja jest wyrazem hołdu złożonego duchownym, którzy zginęli na
11 lipca 2026 | Klub Gazety Polskiej Busko-Zdrój 10.07.2026 | infoBusko.pl 11.07.2026 | | 0 komentarzy
Klub Gazety Polskiej Busko-Zdrój’ zaprasza na wystawę „Niedokończone msze wołyńskie” Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie eksponowaną w Parafii św. Brata Alberta w Busku-Zdroju w dniach 12 – 31 lipca 2026 r. Prezentacja jest wyrazem hołdu złożonego duchownym, którzy zginęli na Kresach Wschodnich z rąk ukraińskich nacjonalistów dając swoim męczeństwem świadectwo trwania w wierze.
Ekspozycja „Niedokończone msze wołyńskie” powstała z inicjatywy kilku instytucji i wielu osób współpracujących od lat na rzecz pojednania i partnerstwa pomiędzy narodami Polski i Ukrainy. Powstała w 2010 r. w obchodzonym w Kościele katolickim Roku Kapłańskim, a jej organizatorzy zmierzyli się z trudnym tematem zaprezentowania okrutnej prawdy, która w ich głębokim przekonaniu jest warunkiem i szansą na prawdziwy dialog. – informuje portal dzieje.pl
Apogeum wydarzeń, którym poświęcona jest wystawa, przypadło na 11 lipca 1943 r., wtedy to krwawa rzeź i ludobójstwo na Wołyniu dotknęły w pierwszej kolejności duchowieństwo, siostry zakonne i modlących się w kościołach parafian. Kapłani, wierni do końca swojemu powołaniu i powierzonym wspólnotom, stali się pierwszymi ofiarami nieludzkiej nienawiści, przyszło im też złożyć największą daninę – życie.
Przesłanie „Niedokończonych mszy wołyńskich” w wielu miejscach w kraju i za granicą zostało przyjęte z wielkim zainteresowaniem. Ekspozycja gościła w kilkudziesięciu miejscowościach w Polsce, była również pokazywana na Ukrainie – w Łucku, i w Niemczech – w Berlinie.
Spotkania towarzyszące wystawie gromadziły wiele osób, m.in. świadków historii, którzy uzupełniali biografie bohaterów ekspozycji o nieznane fakty wskazujące na ważne konteksty tragedii. Liczne świadectwa przywołujące traumę tamtych wydarzeń podkreślają, że tylko prawda ma moc wyzwalającą i daje szansę na przebaczenie, a jednocześnie niesie ewangeliczną nadzieję.
Wybuch wojny w 1939 r. spowodował, że (po 17 września) tereny diecezji łuckiej znalazły się pod okupacją sowiecką. Na początku zamknięte zostały 2 seminaria duchowne (w Łucku i Dubnie), klasztory męskie i żeńskie, wyrzucono obu biskupów oraz kurię z zajmowanych pomieszczeń. Wkrótce NKWD aresztowało 20 najbardziej aktywnych i zasłużonych księży. Aż 18 z nich zginęło w łagrach, we więzieniach bądź gdzieś na tzw. „etapie”. Kolejnych 66 księży opuściło diecezję w obawie przed represjami. Od lutego 1940 r. tym tragicznym wydarzeniom zaczęły towarzyszyć masowe wywózki polskiej ludności za Ural. W czerwcu 1941 r. cała diecezja znalazła się pod nową okupacją – niemiecką. Sytuację Kościoła rzymskokatolickiego na Wołyniu pogarszały masowe mordy ludności polskiej organizowane w latach 1943-1944 przez ukraińskich nacjonalistów. Był to największy cios zadany życiu katolickiemu w diecezji łuckiej w czasie II wojny światowej. Z rąk UPA zginęło ok. 60 tys. ludności polskiej – w tym 19 księży, ojców i braci zakonnych, 4 księży zostało ciężko rannych.
◙ Podobne informacje:
Źródło: InfoBusko (infobusko.pl)