IPN odnalazł na Jeruzalem w Raciborzu szczątki ofiar nazistów z Polenlagru nr 75 i obozu w Brzeziu
Odkryto szczątki czterech osób. Mogą należeć do trzech kobiet i nastoletniego chłopca, członków rodzin polskiej inteligencji. Zmarli w latach 1942-1944 m.in. w raciborskim więzieniu. Wiesz coś więcej na ten temat? Napisz do nas Wydano wstępną opinię antropologiczną Od 22 do 26 czerwca zespół Biu
Odkryto szczątki czterech osób. Mogą należeć do trzech kobiet i nastoletniego chłopca, członków rodzin polskiej inteligencji. Zmarli w latach 1942-1944 m.in. w raciborskim więzieniu.
Wiesz coś więcej na ten temat?
Napisz do nas
Wydano wstępną opinię antropologiczną
Od 22 do 26 czerwca zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN przeprowadził prace poszukiwawcze na cmentarzu parafialnym Jeruzalem w Raciborzu.
Ich celem było odnalezienie szczątków sześciu ofiar niemieckiego totalitaryzmu, zmarłych w latach 1942-1944 w raciborskim więzieniu, w tzw. Polenlagrze nr 75 w Raciborzu „Strzelnicy” oraz obozie w Brzeziu (być może związanym z Polenlagrem/Kinderlagrem nr 82 w Pogrzebieniu).
W wyniku prac odkryto szczątki czterech osób. Według wstępnej opinii antropologicznej mogą one należeć do trzech kobiet i jednego nastoletniego chłopca.
Zostaną one poddane dalszym oględzinom antropologicznym i próbie identyfikacji genetycznej.
Prace prowadzono na raciborskim cmentarzu Jeruzalem
Tymczasowe obozy dla wysiedlonych przymusowo Polaków
28 tzw. Polenlagrów, administrowanych przez działającą pod szyldem SS organizację Volksdeutsche Mittelstelle (VoMi) – tworzyło sieć tymczasowych obozów dla ok. 30 tys. Polaków wysiedlonych przymusowo m.in. z Żywiecczyzny lub aresztowanych członków rodzin polskiej inteligencji, uczestników ruchu oporu (np. na Zagłębiu Dąbrowskim w ramach niemieckiej akcji „Oderberg” z 1943 r.).
Tworzone na terenie Górnego Śląska (Rejencji Opolskiej i Katowickiej), umiejscowiono je na obszarach zamieszkałych w większości przez ludność niemiecką lub czeską. Mieszkańców okolicznych miejscowości informowano, że w obozach przebywają przestępcy.
W obozach panowały bardzo złe warunki sanitarne, ciasnota, zimno i wszechobecny głód. Więźniów poddano germanizacji i wykorzystywano do pracy na rzecz gospodarki III Rzeszy. Szczególnie ciężki był los dzieci, które np. w obozie w Raciborzu „Strzelnicy” stanowiły ponad 40% osadzonych (przy czym wliczono tu tylko dzieci do 14 roku życia).
Jedyny taki obóz dla dzieci
Także na Górnym Śląsku, w klasztorze salezjańskim w Pogrzebieniu, powstał w lipcu 1943 r. jedyny w systemie Polenlagrów obóz dla samych dzieci – Kinderlager.
Warunki w Polenlagrach były porównywalne z obozami koncentracyjnymi, a działalność administrującej nimi VoMi, uznano po wojnie za zbrodnię przeciwko ludzkości. W „obozach dla Polaków” zmarło bardzo wielu przesiedleńców, w tym dzieci – niedoszli niemieccy „janczarzy XX wieku”; część ofiar pogrzebano na pobliskich cmentarzach. Prace poszukiwawcze BPiI IPN pomogą przywrócić im tożsamość i pamięć.
Źródło: BPiI IPN, 06.07.2026 r.
Źródło: nowiny.pl