Słupsk, który jeszcze trochę pamiętamy. Zobacz, jak wyglądało miasto 50 lat temu
Prezentujemy galerię koloryzowanych zdjęć ulicy Wojska Polskiego. Zdjęcia pochodzą głównie z lat 70., 80. i 90-tych, choć w galerii zdjęć znajdziecie i starsze. Dla porównania dodaliśmy także zdjęcia wykonane w czerni i bieli.
Ulica Wojska Polskiego w Słupsku to bez wątpienia jedna z najważniejszych ulic w całej historii miasta. Ta droga przywiodła Słupsk z pozostałości epoki średniowiecza do okna na świat, którym półtora wieku temu stała się kolej żelazna. Dotarła do Słupska od zachodu, ale pomiędzy stacją kolejową a ówczesnymi granicami miasta rozpościerały się mokradła.
Ta aleja liczy 54 ponumerowane posesje po prawej i lewej stronie, przy czym niektóre budowle mają numerację cyfrowo - literową, więc faktycznie zabudowa jest większa. Początek alei znajduje się przy Rondzie Solidarności u zbiegu z al. Sienkiewicza - według numeracji prawostronnej, narastającej w kierunku dworca PKP.
Koniec także przy rondzie, ale z lewej strony u zbiegu z ul. Starzyńskiego. Połowa wypada więc przy dworcu kolejowym na skrzyżowaniu z ul. Kołłątaja, co jednak wielu uznaje jako początek prowadzący do śródmieścia. Warto wiedzieć, że aleja Wojska Polskiego znajduje się dokładnie na linii zachód – wschód, co potwierdza nasz pomiar z użyciem kompasu.
Zabudowę alei poprzedziło nasadzenie pod koniec XIX wieku dwóch rzędów lip srebrzystych, cieszących się opinią drzew urodziwych, umożliwiających kształtowanie swych koron. Chętnie sadzono je w parkach i przy ulicach. Obecnie po obu stronach alei rosną 123 lipy, w tym 20 to drzewka nowo nasadzone.
Zabudowa al. Wojska Polskiego rozpoczęła się w ostatnim dwudziestoleciu XIX wieku. Podobnie jak sąsiedniej al. Sienkiewicza, również reprezentacyjnej arterii, przy czym ta pierwsza nabierała charakteru handlowo – usługowego, a druga stawała się bardziej wytworna jako miejsce lokalizacji banków, prywatnych klinik i mieszkań słupskiej elity.