Ukraina: powołania w czasie wojny
Synod Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, obradujący w Kijowie, poświęcił jedną ze swoich sesji zagadnieniu duszpasterstwa powołań. Tematem obrad było „Duszpasterstwo powołań do kapłaństwa i monastycyzmu”.
Badania Komisji ds. Monastycznych
Biskup Mychajło Bubnij, przewodniczący Patriarchalnej Komisji ds. Monastycznych Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, przedstawił wyniki szeroko zakrojonych badań przeprowadzonych przez Komisję, które pomogły lepiej zrozumieć osoby nawiązujące kontakt ze wspólnotami monastycznymi. Badania zidentyfikowały trzy główne środowiska sprzyjające rodzeniu się powołań: młodzież, która stanowi ich fundament; rodzinę, wychowującą dzieci w wierze; oraz same wspólnoty konsekrowane, powołane do pielęgnowania i towarzyszenia powołaniom. Pozwoliły również zaobserwować aktualne trendy, wyzwania demograficzne, skutki wojny i kryzysu rodziny oraz wskazać obszary, na których Kościół powinien skupić szczególną uwagę w duszpasterstwie powołań.
Młodzi nie boją się radykalizmu Ewangelii
Studyta (MSU) Sawa Masnyk skupił się na współczesnej młodzieży i jej duchowych poszukiwaniach. Podkreślił, że młodzi ludzie nie boją się radykalizmu Ewangelii, lecz bardzo wyraźnie reagują na nieszczerość i obłudę. Zwrócił również uwagę na trudności, z jakimi mierzą się młode osoby konsekrowane. Z badań wynika, że ponad trzy czwarte osób konsekrowanych przeżyło kryzys powołaniowy. Ankietowani najczęściej wskazywali jako jego przyczyny wypalenie, brak dialogu we wspólnocie, monotonię życia codziennego oraz niezaspokojenie potrzeb duchowych.
Rola rodziny
Biskup Bubnij zauważył, że dzisiejsza młodzież „pozostaje otwarta na powołania”. Współprowadząca sesję redemptorystka s. Kateryna Mołoczij poświęciła swoje wystąpienie roli rodziny w wychowaniu do wiary i formacji powołaniowej. Podkreśliła, że powołanie rodzi się przede wszystkim tam, gdzie dziecko widzi żywą wiarę swoich rodziców i spotyka się z autentycznym świadectwem chrześcijańskim.
Towarzyszenie młodzieży
Zgodnie z wynikami badań pierwsze myśli o życiu monastycznym pojawiały się u większości osób konsekrowanych między 12. a 19. rokiem życia, podczas gdy średni wiek wstępowania do zgromadzeń wynosi 23 lata. Zdaniem bp. Bubnija Kościół powinien więc poświęcić większą uwagę duchowemu towarzyszeniu młodzieży.
Najważniejsze świadectwo osób konsekrowanych
Jezuita Andrij Sivak zaproponował spojrzenie na powołanie przez pryzmat trzech wymiarów: charyzmatu, wspólnoty i misji. Zwrócił uwagę na wyniki badań, które pokazują, że charyzmat wspólnoty monastycznej najlepiej przekazuje się nie poprzez wyjaśnienia czy wykłady, lecz przez świadectwo życia jej członków. Prawie 69 proc. ankietowanych przyznało, że to właśnie świadectwo konkretnych osób konsekrowanych było kluczowe dla zrozumienia charyzmatu wspólnoty, podczas gdy znajomość tekstów czy historii odgrywała znacznie mniejszą rolę.
Tydzień z Wiara.pl
Źródło: Gość Opolski (opole.gosc.pl)