Lampedusa: zakonnice na pierwszej linii pomocy migrantom
Cztery zakonnice z trzech różnych zgromadzeń każdego dnia towarzyszą migrantom przybywającym na Lampedusę i wspierają jej mieszkańców. Ich posługa została przedstawiona w serii świadectw „Siostry i Bracia Wszyscy”, przygotowanej przez Dykasterię ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.
Most między ludźmi
Wspólnota sióstr powstała z inicjatywy Międzynarodowej Unii Przełożonych Generalnych po wizycie papieża Franciszka na Lampedusie w 2013 r. i apelu o stałą obecność osób konsekrowanych w tym miejscu.
„Staramy się dawać świadectwo jedności, być mostem między mieszkańcami a migrantami, odpowiedzialną i samodzielną wspólnotą, która troszczy się o ludzi zgodnie z zadaniem każdej siostry: modlić się, być razem i pomagać bliźnim” – mówi s. Antonietta Papa, odpowiedzialna za projekt Migranci Sycylia–Lampedusa.
Najpierw molo
Jednym z głównych miejsc posługi jest molo Favaloro, dziś noszące imię Papieża Franciszka. To tam zakonnice spotykają osoby, które docierają na wyspę po niebezpiecznej podróży przez Morze Śródziemne.
„Ludzie są przestraszeni, przybywają z trudnych części świata, docierają tutaj przemoczeni i osłabieni. Niełatwo jest to wszystko oglądać. Przyjmujemy ich po ludzku” – podkreśla s. Rufina Pinto.
Siostry odwiedzają także rodziny, zanoszą Komunię, pracują w parafii i punkcie Caritas. Pomagają osobom ubogim, samotnym, starszym i chorym, wsłuchując się w ich potrzeby materialne i duchowe.
Otwarte serca i ręce
„Najważniejsze jest, aby być – z otwartym sercem i otwartymi rękami. Dlatego nigdy nie cofamy się przed okazaniem czułości, czułości Boga” – mówi s. Angela Cimino. Jak dodaje, posługa na Lampedusie pozwala siostrom „dotykać ciała Chrystusa”.
Zdaniem s. Danili Marty Antonovic ludzie potrzebują rozmowy, spotkania i kogoś, kto ich wysłucha. Dzięki temu rodzą się więzi, relacje i przyjaźnie między zakonnicami, migrantami oraz mieszkańcami wyspy.
Świadectwa z peryferii
Seria „Siostry i Bracia Wszyscy” przedstawia osoby konsekrowane posługujące na ludzkich peryferiach. Podobne inicjatywy prowadzone są m.in. w Libanie, Sudanie Południowym, Gabonie, Australii i Ukrainie.
W kolejnych miesiącach Dykasteria zapowiada materiały poświęcone trosce o stworzenie oraz słuchaniu wołania ubogich.
Tydzień z Wiara.pl
Źródło: Gość Opolski (opole.gosc.pl)