Budynki jak drzewa. Wizjonerski projekt dla Paryża
Wystawa "Magdalena Abakanowicz. Arbor znaczy drzewo" została zorganizowana z okazji 73. rocznicy odbudowy warszawskiego Starego Miasta . Skupia się wokół "architektury arborealnej" – koncepcji, która na dekady przed dzisiejszymi dyskusjami o kryzysie klimatycznym, proponowała powrót do natury i orga
08.12.2021 | Praca "Bambini" Magdaleny Abakanowicz została sprzedana za 13 milionów 600 tysięcy złotych
Źródło wideo: Monika Krajewska | Fakty TVN
Źródło zdj. gł.: Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Wizjonerską koncepcję, stworzoną przed laty dla Paryża przez najsłynniejszą polską rzeźbiarkę Magdalenę Abakanowicz, można oglądać w kamienicy przy Rynku Starego Miasta w Warszawie. To 20 prac - rysunki, rzeźba i grafiki - przedstawiających "architekturę arborealną".
Wystawa "Magdalena Abakanowicz. Arbor znaczy drzewo" została zorganizowana z okazji 73. rocznicy odbudowy warszawskiego Starego Miasta. Skupia się wokół "architektury arborealnej" – koncepcji, która na dekady przed dzisiejszymi dyskusjami o kryzysie klimatycznym, proponowała powrót do natury i organiczną mądrość drzew jako fundament projektowania miast, przełamując ówczesne myślenie o urbanistyce.
Ekspozycję "Magdalena Abakanowicz. Arbor znaczy drzewo" można oglądać do końca lipca w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Kołłątajowskiej pierzei Rynku Starego Miasta.
Wystawa "Magdalena Abakanowicz. Arbor znaczy drzewo"
Źródło zdjęcia: Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Projekt Magdaleny Abakanowicz powstał, gdy w 1991 roku rozpisano międzynarodowy konkurs na rozbudowę Wielkiej Osi Paryża (Grande Axe) – monumentalnej linii biegnącej od Luwru aż do nowoczesnej dzielnicy La Défense. Wśród czterech zwycięskich projektów znalazła się wizjonerska koncepcja Magdaleny Abakanowicz pt. Bois de Nanterre.
"Artystka zaproponowała wzniesienie 12 budynków o wysokości sięgającej 80 metrów, których forma bezpośrednio nawiązywała do kształtów drzew. Zgodnie z koncepcją, obiekty miały być w całości pokryte wiszącymi ogrodami i funkcjonować jako samowystarczalne energetycznie jednostki, tworząc w centrum metropolii prawdziwy miejski las" - zaznaczono w opisie wystawy.
Podkreślono, że architektura arborealna wyprzedzała swój czas, proponując piękno zaczerpnięte z natury, mądrość drzew i przywrócenie związków człowieka z przyrodą, a także dawała wyprzedzającą odpowiedź na dzisiejszy kryzys klimatyczny.
Wystawa "Magdalena Abakanowicz. Arbor znaczy drzewo"
Źródło zdjęcia: Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Choć projekt nie został nigdy zrealizowany, zmienił perspektywy myślenia o architekturze. "Dziś, w dobie poszukiwania zrównoważonych rozwiązań miejskich – takich jak chociażby realizowane obecnie w Paryżu mikro-lasy mające na celu wspieranie bioróżnorodności – idee polskiej rzeźbiarki powracają ze zdwojoną siłą jako niezwykle trafna, prorocza odpowiedź na wyzwania współczesności" - napisano w opisie wystawy.
Ekspozycja, prezentowana wcześniej przez Galerię Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Brukseli, została oficjalnie włączona do programu Festiwalu New European Bauhaus 2026 w Brukseli, a obecnie stanowi część oficjalnych obchodów Urodzin Starówki w Warszawie.
Wystawa "Magdalena Abakanowicz. Arbor znaczy drzewo"
Źródło zdjęcia: Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Ki była Magdalena Abakanowicz?
Magdalena Abakanowicz (1930-2017) była polską rzeźbiarką, twórczynią tkaniny artystycznej oraz profesor sztuk pięknych na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Jej rzeźby i monumentalne tkaninowe kompozycje przestrzenne - abakany - zyskały popularność na całym świecie.
Jej życie naznaczyły dwa oblicza totalitaryzmu - hitleryzm i stalinizm, co nie było obojętne dla jej twórczości. Jej sztuka skupia się na człowieku - jego ciele, kondycji i miejscu we współczesnym świecie. Pełna emocji, symbolizmu i refleksji, cechuje się dialogiem z przestrzenią, monumentalną skalą oraz organicznością.
Abakanowicz łączyła rzeźbę, tkaninę artystyczną i instalację, często tworząc prace o imponujących rozmiarach. Do ich wykonania wykorzystywała materiały z odzysku oraz drewno, brąz, kamień, jutę, żywicę, końskie włosie, sizal czy konopie. Jej dzieła znajdują się m.in. w Museum of Modern Art (MoMA) i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Centre Pompidou w Paryżu oraz Tate Modern w Londynie.
Źródło: PAP