Warunkowe zawieszenie wykonania kary – kiedy sąd odstępuje od bezwzględnego pozbawienia wolności
Wyrok skazujący nie zawsze oznacza natychmiastowe osadzenie w zakładzie karnym. Kodeks karny przewiduje instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary, dzięki której skazany może pozostać na wolności pod warunkiem właściwego zachowania w wyznaczonym okresie próby. Instytucję tę reguluje art. 69 K
Wyrok skazujący nie zawsze oznacza natychmiastowe osadzenie w zakładzie karnym. Kodeks karny przewiduje instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary, dzięki której skazany może pozostać na wolności pod warunkiem właściwego zachowania w wyznaczonym okresie próby.
Instytucję tę reguluje art. 69 Kodeksu karnego. W obecnym stanie prawnym sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do jednego roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności, a jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. W praktyce sprawy karne w Gdańsku prowadzone są z perspektywy realnej oceny szans na zawieszenie już od etapu przygotowawczego.
Przesłanki formalne i pozytywna prognoza kryminologiczna
Zastosowanie warunkowego zawieszenia wymaga spełnienia dwóch grup przesłanek. Formalne to: kara orzeczona do 1 roku pozbawienia wolności oraz brak wcześniejszego prawomocnego skazania na karę izolacyjną. Materialna to tzw. pozytywna prognoza kryminologiczna, czyli uzasadnione przypuszczenie, że sprawca będzie przestrzegał porządku prawnego.
Sąd bada właściwości i warunki osobiste sprawcy, dotychczasowy sposób życia, zachowanie po popełnieniu przestępstwa oraz motywację czynu. Znaczenie mają dokumenty potwierdzające stabilizację życiową: umowa o pracę, zaświadczenie o niekaralności innych osób w rodzinie, opinie z miejsca zamieszkania oraz działalność społeczna. Element ten daje się aktywnie budować w toku procesu, a nie tylko przedstawiać na rozprawie.
Okres próby, obowiązki i konsekwencje niepowodzenia
Sąd wyznacza okres próby od roku do 3 lat (przy karze do roku pozbawienia wolności) oraz nakłada obowiązki: informowanie sądu lub kuratora o przebiegu okresu próby, przeproszenie pokrzywdzonego, wykonywanie ciążącego obowiązku alimentacyjnego, powstrzymanie się od nadużywania alkoholu, poddanie się terapii, wykonywanie pracy zarobkowej. W wielu przypadkach zarządza się także dozór kuratora.
Naruszenie porządku prawnego w okresie próby, uchylanie się od nałożonych obowiązków albo popełnienie nowego przestępstwa skutkuje obligatoryjnym lub fakultatywnym zarządzeniem wykonania kary. Skutkiem jest osadzenie skazanego w zakładzie karnym na pierwotnie orzeczoną karę. Odpowiednia reprezentacja procesowa na etapie orzekania i w okresie próby minimalizuje to ryzyko – w tym zakresie wspiera klientów adwokat Dawid Suszyński.
Materiał partnera.