Dawny klasztor Bernardynów w Lublinie odkrywa kolejne tajemnice [AUDIO]

Pochodzą prawdopodobnie z drugiej połowy średniowiecza. W remontowanej dawnej świątyni i klasztorze Bernardynów w Lublinie natrafiono głęboko pod ziemią na niezwykłe rozwiązania techniczne. Eksperci po ustaleniu znaczenia znalezisk chcą je zabezpieczyć i udostępnić w przyszłości turystom.

Remont kościoła przy ulicy Bernardyńskiej w Lublinie trwa od 2022 roku. Prace w samej świątyni mają się zakończyć w 2027 roku.

W 2026 roku rozpoczęły się prace konserwatorskie i roboty budowlane w obrębie przyziemia dawnego klasztoru oo. bernardynów w Lublinie w ramach projektu „Odrodzenie dziedzictwa” współfinansowanego z programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko (FEnIKS) 2021–2027

Relikty układają się w rzut prostokątnej budowli o wymiarach 7,5 x 8,5 m, od wschodu i zachodu posiadającej po trzy przypory o wymiarach 1,5 x 1,5 m. Szerokość ścian fundamentu obiektu wynosi od 1,5 do 1,7 m.

Już wstępna analiza stratygraficzna murów wskazała, że odkryta budowla jest starsza niż wschodnie skrzydło klasztorne i prezbiterium kościoła wybudowane po pożarze z 1602 r. Rzut obiektu i jego wymiary, zastosowany budulec nasunął przypuszczenia, iż w wyniku podjętych prac remontowych odkryto nieznaną dotychczas, średniowieczną budowlę wieżową zlokalizowaną poza murami obronnymi miasta.

Analiza dostępnych historycznych źródeł dotyczących początków obecności oo. bernardynów w Lublinie, opisy darowanych im przez mieszczan nieruchomości, nie wzmiankują o żadnej wcześniejszej zabudowie na tym terenie. Nasunęło to przypuszczenie, iż możemy mieć do czynienia z jednym z najstarszych obiektów architektury murowanej w Lublinie.

Drewno znalezione w zasypisku w obrębie rzutu ww. obiektu – przebadane metodą C14 – wydatowane zostało na przedział czasu: 1363–1425. Biorąc pod uwagę, że badanie to pozwala oszacować czas, jaki upłynął od obumarcia organizmu (w tym wypadku drewna), wieża mogła powstać po 1425 roku.

- Prace trwają ciągle. Środek kościoła jest wyremontowany na poziomie tak nawet powiem 85%. W tym momencie po pewnych decyzjach jest już układana posadzka w prezbiterium, a praktycznie naważ jest zrobiona. Trzeba teraz tylko zdjąć rusztowania i dokonać jeszcze prac związanych z elektryką i nagłośnieniem oraz pomału ustawiać boczne ołtarze, które tą są także już pomału remontowane. Wiele innych rzeczy też jest wyremontowanych. Czeka w magazynach jak ławki. Kościół będzie wyglądać całkiem inaczej niż do tej pory. Mieliśmy takie spotkanie, gdzie konserwator wykonujący te prace w środku kościoła pokazał nam projekt wizualizacji kościoła, ołtarzy rozmieszczenia tych ołtarzy, ponieważ też to ulegnie zmianie. Boczne ołtarze z kaplicy bocznej zostaną stamtąd zabrane i najprawdopodobniej zostaną położone na bocznej północnej ścianie, tak jak to kiedyś było za Bernardynów. Ten remont jest też w tym sensie bardzo cenny, że daje nam wiedzę, nowe wiadomości na temat przeszłości tego miejsca. Wśród tych odkryć to już pomijam, że kolejne jakby piwnice i krypty to jeszcze także odkryte zostały kanały ściekowe, dawne odprowadzające wodę na zewnątrz w ogóle budynku pod ziemią, jakby fundamentami, podłogą klasztorną plus do tego system ogrzewania jakiś średniowieczny powiedzmy, no może późno średniowieczne, bo to są kanały związane z paleniskiem, z miejscem z kuchni, gdzie to nagromadzone ciepłe powietrze na wskutek, że tak powiem, gotowania strawy dawało także po prostu ciepłe powietrze unoszące się kanałami do poszczególnych sal, które były ważne na przykład na spotkania, czy załóżmy jakieś tam miejsce przebywania. Znaleźliśmy fragmenty ceramiki, ale jeszcze ta ceramika jest poddawana gruntownemu badaniu, żeby po prostu naprawdę mieć jakąś datę - mówi ksiądz Cezary Kowalski, proboszcz parafii pw. Nawrócenia św. Pawła w Lublinie.

---

Źródło: Radio Plus (oddział lubuski)