To wspaniały plac! Rynek Wielki w Zamościu na starych zdjęciach

Projekt włoskiego architekta

Od wieków ów plac zachwyca miejscowych i turystów. Rynek Wielki w Zamościu ma wymiary 100 na 100 metrów. Wybudowano przy nim m.in. Ratusz z wieżą o wysokości 52 m i charakterystycznymi schodami oraz piękne kamienice z podcieniami (w ośmiu zabudowanych blokach). Warto zobaczyć jak to unikatowe miejsce wyglądało na archiwalnych fotografiach.

„Rynek w myśl wymagań włoskiego renesansu jest przepołowiony osią symetrii miasta (…) z symetrycznie założonymi, również kwadratowymi rynkami pomocniczymi: Wodnym (od strony Łabuńki) i Solnym, których rozmiary miały wynosić jedną czwartą Głównego” — pisał w 1955 r. prof. Stanisław Herbst w swojej klasycznej już książce pt. „Zamość”.

Zabudowa Rynku Wielkiego na pewno „rzutowała” na całą architekturę miasta. „Projekt dał główny i jedyny (wówczas) architekt Zamościa — Bernardo Morando, że dla rynku zaprojektował podcienioną kamienicę piętrową z dachem pogrążonym (czyli wklęsłym, wgłębionym), osłoniętym wysoką, zębatą attyką” — notował prof. Herbst. „Przy ulicach podrzędnych przewidywał zabudowę niższą. Na przedmieściach — jak wypadało w okolicy lesistej — wytworzył się typ domu drewnianego, podcieniowego, a i w mieście zabudowa drewniana długo się utrzymywała”.

Na Placu Mickiewicza

Ciekawa jest historia nazwy tego miejsca. Pierwotnie ów okazały plac nazywano po prostu Rynkiem lub Rynkiem Wielkim. W latach 1927—1956 przemianowano go na plac im. Adama Mickiewicza, a w okresie okupacji niemieckiej funkcjonował jako Rathausplatz. Po wojnie znowu rynek nazywano placem Mickiewicza, jednak w 1956 r. przemianowano go na Rynek Wielki, po czym… znowu nadano mu imię Mickiewicza. Dlaczego?

Podobno stało się tak na wniosek mieszkańców miasta, którzy byli przyzwyczajeni do starej nazwy. To także się jednak zmieniło. W 1979 r. plac ponownie otrzymał nazwę Rynek Wielki. Stało się to podczas pierwszej, wielkiej rewitalizacji Starego Miasta. Czasami w źródłach pojawia się również nazwa Rynek Główny (tak piszę o tym placu prof. Stanisław Herbst). Zawsze jednak wiadomo było o jaki zakątek miasta tak naprawdę chodzi.

Źródło: Janów Lubelski Nasze Miasto