Cierpliwość Boga i nadzieja człowieka. Komentarz do Ewangelii
Dodaj komentarz
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 13, 24 - 43):
«Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”.
A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach».
Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło».To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata».
Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście».
On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!»
::addons{"type":"facebook-encouragement"}
Komentarz do Ewangelii:
Trzynasty rozdział Ewangelii według św. Mateusza to wielka mowa Jezusa o Królestwie Niebieskim. Po przypowieści o siewcy Chrystus opowiada kolejne trzy przypowieści: o chwaście pośród pszenicy, o ziarnku gorczycy i o zaczynie. Wszystkie odpowiadają na jedno pytanie: w jaki sposób działa Królestwo Boże?
Pierwsza przypowieść może budzić zdziwienie. Gospodarz zasiewa dobre ziarno, ale nocą nieprzyjaciel dosiewa chwast. Słudzy chcą natychmiast usunąć szkodliwe rośliny, jednak gospodarz odpowiada: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa.”
To nie zachęta do obojętności wobec zła, ale objawienie Bożej cierpliwości. Człowiek chciałby szybko oddzielić dobrych od złych, sprawiedliwych od grzeszników. Bóg patrzy głębiej. Wie, że ludzkie serce może się zmienić. Ten, kto dziś wydaje się daleki od Boga, jutro może stać się świętym. Historia Kościoła zna wiele takich nawróceń.
Przypowieść przypomina również, że dobro i zło istnieją obok siebie nie tylko w świecie, ale także w sercu każdego człowieka. Nikt nie jest wyłącznie pszenicą ani wyłącznie chwastem. Każdy potrzebuje nieustannego nawrócenia i Bożego miłosierdzia. Ostateczny sąd należy do Boga, nie do człowieka.
Jezus wyjaśnia później uczniom znaczenie przypowieści. Dobrym siewcą jest Syn Człowieczy, polem jest świat, dobrym ziarnem są ci, którzy należą do Królestwa, a chwastem – ci, którzy ulegają działaniu Złego. Żniwo oznacza koniec czasów. To przypomnienie, że historia zmierza do celu. Zło nie będzie miało ostatniego słowa. Ostatecznie zwycięży sprawiedliwość Boga.
Dwie krótkie przypowieści - o ziarnku gorczycy i zaczynie - ukazują inną ważną prawdę. Królestwo Boże rozwija się często w sposób cichy i niemal niezauważalny. Ziarnko gorczycy jest jednym z najmniejszych nasion, a jednak wyrasta z niego okazała roślina. Niewielka ilość zaczynu potrafi przemienić całe ciasto.
Tak działa Bóg również dzisiaj. Wielkie przemiany rozpoczynają się od pozornie małych wydarzeń: od szczerej modlitwy, jednego przebaczenia, uczynku miłosierdzia, wiernie przeżytej Eucharystii czy rozmowy prowadzącej kogoś do wiary. Królestwo Boże nie rozwija się przede wszystkim przez spektakularne wydarzenia, ale przez codzienną wierność ludzi, którzy pozwalają Bogu działać w swoim życiu.
Dzisiejsza Ewangelia jest więc zaproszeniem do cierpliwości i nadziei. Cierpliwości wobec siebie i innych, bo Bóg nie rezygnuje z człowieka nawet wtedy, gdy jego życie przypomina bardziej chwast niż dorodną pszenicę. Nadziei, ponieważ dobro zasiane przez Boga, choć czasem wydaje się kruche i niewielkie, ostatecznie przyniesie obfity plon.
Chrystus uczy nas patrzeć na świat Jego oczami. Nie zatrzymywać się na tym, co widoczne tu i teraz, ale dostrzegać cierpliwe działanie Boga, który prowadzi historię ku pełni swojego Królestwa. To On jest Panem żniwa i to Jego słowo ma moc przemieniać ludzkie serca.
Co sądzisz na ten temat?
Źródło: bilgoraj.com.pl