Rodzina zastępcza: Szczęśliwy port dla Amelki

Amelka miała zaledwie sześć lat, gdy jej świat po raz kolejny stanął na głowie. Choroba babci sprawiła, że dziewczynka mogła stracić jedyny bezpieczny dom, jaki znała. Wtedy decyzję podjęła Ewelina – młoda mama, która postanowiła zostać rodziną zastępczą dla swojej siostrzenicy. Dziś przekonuje, że choć ta droga wymaga odwagi, nikt nie musi iść nią samotnie. Rodziny zastępcze mogą liczyć na wsparcie specjalistów Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

Dziecko, które potrzebowało bezpiecznego domu

Historia Amelki zaczęła się od trudnego startu. Jej biologiczna mama, Katarzyna, miała zaledwie 15 lat, kiedy zaszła w ciążę. –  Oczywiście była dużo za młoda, by zostać mamą. Nie miała też predyspozycji do pełnienia tej roli – wspomina Ewelina.

Od pierwszych dni życia dziewczynki opiekę nad nią przejęły babcia i właśnie Ewelina. – W zasadzie od zawsze to ja z mamą zajmowałyśmy się Amelką. Kasia nie czuła więzi z córką. Częściej nie było jej w domu, niż była. Wreszcie, kiedy Amelka miała 9 miesięcy zniknęła całkiem – opowiada. Dziewczynka została pod opieką babci, która aż do momentu choroby robiła wszystko, by stworzyć wnuczce bezpieczny, pełen ciepła dom.

Decyzja, której nie można było odłożyć

Wszystko zmieniło się, gdy babcia ciężko zachorowała na nowotwór. – Wiedziałam, że muszę jeszcze bardziej zaangażować się w wychowanie, 6-letniej wtedy Amelki – mówi Ewelina. – Sama dosłownie chwilę wcześniej zostałam mamą. Ale nawet przez moment się nie zastanawiałam. Musiałam zabezpieczyć Amelkę, żeby pod żadnym pozorem nie trafiła do placówki.

Rodzina zastępcza to także przygotowanie i wsparcie

To właśnie wtedy podjęła decyzję o stworzeniu dla siostrzenicy rodziny zastępczej. Aby zgodnie z prawem sprawować opiekę nad Amelką, Ewelina musiała ukończyć szkolenie dla kandydatów na rodziny zastępcze. Nie ukrywa, że był to jeden z najtrudniejszych okresów w jej życiu. – Miałam w domu małą Wikę, uczestniczyłam w szkoleniu i jednocześnie pomagałam Amelce odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Przyszła do nas z całym bagażem trudnych doświadczeń.

Dziś wie, że sama nie poradziłaby sobie bez pomocy najbliższych. – Gdyby nie moja mama i teściowa, nasze życie mogłoby potoczyć się zupełnie inaczej – mówi. Podkreśla też, że od pierwszych dni ogromnym wsparciem byli pracownicy Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Świdnicy, a szczególnie koordynator rodzinnej pieczy zastępczej.

– To osoba, na którą zawsze można liczyć. Jest obecna w życiu naszej rodziny nie tylko wtedy, gdy pojawiają się trudności. Słucha, zna nasze potrzeby, pomaga znaleźć rozwiązania, wspiera w codziennych wyzwaniach i po prostu jest obok. Dzięki temu nigdy nie mieliśmy poczucia, że zostaliśmy z tym wszystkim sami – opowiada Ewelina.

To właśnie rola koordynatora sprawia, że rodzina zastępcza ma poczucie bezpieczeństwa i stałego wsparcia. Koordynator towarzyszy rodzinie na kolejnych etapach jej drogi, buduje relację opartą na zaufaniu, odpowiada na pojawiające się potrzeby, pomaga odnaleźć się w nowych sytuacjach i w razie potrzeby organizuje pomoc specjalistów. Jest osobą, która zna rodzinę, rozumie jej codzienność i wspiera ją zarówno w chwilach trudnych, jak i wtedy, gdy wszystko układa się dobrze.

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Świdnicy przygotowuje kandydatów do pełnienia roli rodziny zastępczej, organizuje szkolenia, zapewnia opiekę koordynatorów rodzinnej pieczy zastępczej oraz dostęp do specjalistów i psychologów. Dzięki temu rodziny mogą skupić się na tym, co najważniejsze – budowaniu z dzieckiem relacji opartej na poczuciu bezpieczeństwa, zaufaniu i bliskości.

Dziś są po prostu rodziną

Dziś Amelka jest u progu dorosłości. We wrześniu rozpocznie naukę w ósmej klasie. Marzy o technikum, a po cichu również o studiach.

Choć wciąż pamięta trudne doświadczenia z dzieciństwa, krok po kroku buduje swoją przyszłość. Z biologiczną mamą widuje się sporadycznie – zwykle raz na kilka miesięcy. Utrzymuje natomiast dobrą relację z tatą. – To zdrowa i ważna dla niej relacja. Bardzo się z tego cieszę – mówi Ewelina.

Na co dzień to jednak ona pozostaje najbliższą dorosłą osobą w życiu Amelki. – Najwięcej „cioteczno-rodzicielskich” obowiązków spada na mnie. Nie wyobrażam sobie życia bez niej, choć czasem muszę pełnić rolę mądrego dorosłego – śmieje się.

Nie żałuje ani jednego dnia

Dziś Ewelina nie mówi o poświęceniu ani wyrzeczeniach. Mówi o codzienności – o wspólnych rozmowach, szkolnych sprawach, planach na przyszłość i zwykłych rodzinnych obowiązkach. –  Nie wyobrażam sobie, żeby Amelki z nami nie było. To po prostu nasza rodzina – mówi.

Jej historia pokazuje, że rodzicielstwo zastępcze nie jest zarezerwowane dla wyjątkowych ludzi. To droga dla tych, którzy potrafią dostrzec dziecko potrzebujące wsparcia i są gotowi podarować mu to, czego najbardziej potrzebuje – poczucie bezpieczeństwa i bliskość.

Nikt nie musi jednak podejmować tego wyzwania sam. Kandydaci na rodziny zastępcze mogą liczyć na przygotowanie, opiekę i wsparcie specjalistów Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Świdnicy, którzy pomagają zarówno na początku tej drogi, jak i w codziennym życiu rodziny. Kandydaci na rodziców zastępczych mogą liczyć na wsparcie psychologa, pedagoga, udział w grupie wsparcia dla rodzin zastępczych, szkolenia podnoszące kompetencje rodzicielskie, szkoła dla rodziców i wychowawców, porady prawne, a także korzystać z pomocy wolontariuszy. Centrum dysponuje też komfortowym miejscem spotkań specjalistów z dziećmi.

Więcej informacji można znaleźć na stronie profesjonaliscizsercem.pl

Kontakt dla mieszkańców powiatu świdnickiego zainteresowanych stworzeniem rodziny zastępczej:

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, ul. Wałbrzyska 15, Świdnica
Kierownik Zespołu Pieczy Zastępczej: Katarzyna Skrzypek, tel.: 74 851-50-27, nr pokoju: 29

Materiał partnerski: PCPR w Świdnicy i Swidnica24.pl
Zdjęcia: archiwum rodziny

1 z 3

---

Źródło: Swidnica24.pl